Jaarlijks archief 1 december 2020

doorDDV

Eindejaar sluiting

De postuitgifte en het spreekuur van de DDV zijn gesloten tussen 22 december 2020 en 10 januari 2021.
Op maandag 21 december zijn wij alleen open tot 12.30 en doen we geen intakes meer.

De laatste mogelijkheid in 2020 voor een intake voor een briefadres is op donderdag 17 december.

doorDDV

‘Vakbondsleider’ bij de Daklozenvakbond

De Amsterdamse Daklozenvakbond ontvangt dagelijks enkele honderden poststukken. Al deze brieven, kaarten en pakketten zijn gericht aan daklozen die er een briefadres hebben aangevraagd. “Alleen wie een adres heeft, bestaat in dit land”, zegt cliëntondersteuner Theo van Ghesel Grothe. Lees hieronder zijn verhaal over de vakbond, de Koffiets, Sheltersuits en ‘enveloppenvrees’.

Wie na lange tijd weer een briefadres krijgt, verschijnt al snel op de radar van bedrijven en instanties. De herinneringen, aanmaningen, facturen en aanslagen stapelen zich in korte tijd op. “Daarom ga ik na het indienen van een aanvraag van een briefadres om de tafel zitten met mijn cliënt. Van welke instanties verwacht hij vervelende post?”

Vervolgens maakt Theo een planning voor het regelen en afhandelen van alle openstaande zaken. “In de praktijk werkt dat angst verlagend en het biedt iemand weer perspectief.” Volgens Theo zijn officiële brieven vaak nodeloos ingewikkeld door al het technische jargon. “Die teksten zijn niet alleen voor laaggeletterden lastig te begrijpen en mijn cliënten zitten vervolgens met de handen in het haar. Door een helpende hand te bieden, verlaag ik iemands ‘briefangst’.”

De Daklozenvakbond

De Daklozenvakbond waar Theo werkzaam is, is een kleine organisatie die hoofdzakelijk bestaat uit ervaringsdeskundigen en (ex)-daklozen. De organisatie komt op voor de rechten van dak- en thuislozen en mensen uit andere randgroepen. Naast ondersteuning bij het verkrijgen van een briefadres, adviseert de organisatie de (gemeentelijke) overheid over het thema dakloosheid. Hoe? Door aanwezig te zijn in raadscommissies, buurtteams, werkgroepen en andere overleggen.

Verder kunnen cliënten gebruik maken van een inloopspreekuur om vragen te stellen, hun post op te halen of een kop koffie te drinken. Theo verleent ook individuele ondersteuning aan daklozen. Hij kan daarbij onafhankelijk te werk gaan en dat is in zijn functiebeschrijving vastgelegd. “Ik ga bijvoorbeeld mee met een cliënt die een bijstandsuitkering wil aanvragen. Zeker wanneer een dakloze eerder is weggestuurd bij de gemeente, terwijl mijn inschatting is dat hij recht heeft op een uitkering.”

“Goed luisteren, niet oordelen en hulpvaardig zijn. Zeer belangrijke eigenschappen voor het werken met daklozen.”

Goed luisteren, niet oordelen en hulpvaardig zijn. Dat vindt Theo de belangrijkste eigenschappen om zijn werk goed uit te kunnen voeren. “Helaas is het onmogelijk om elke dakloze direct verder te helpen. Wel kan ik er voor iedereen zijn. Wanneer een cliënt met een goed gevoel vertrekt na een kennismakingsgesprek is de basis gelegd.” Voor verandering is een lange adem vereist!

Theo begeleidt mensen die vaak met complexe problemen kampen op meerdere levensterreinen. Vaak gaat het om een combinatie van schulden, verslavingen, psychische problemen, laaggeletterdheid en soms trauma’s. “Ik luister aandachtig, ben onbevooroordeeld en elke cliënt krijgt de tijd die hij nodig heeft. Wanneer ik het plaatje compleet heb, probeer ik een gids te zijn. Mensen hebben vaak geen idee bij welke organisatie ze moeten aankloppen voor hulp. Ik help ze op weg.”

Dak- en thuislozen hebben vaak een baan

Toch wil Theo voorkomen dat hij het beeld schetst van zielige, hulpeloze daklozen. Volgens hem zijn de meeste dak- en thuislozen veerkrachtige mensen die in de problemen zijn geraakt door gangbare levensgebeurtenissen, zoals baanverlies, een verbroken relatie of het overlijden van een dierbare. Mensen raken in de put, betalen hun rekeningen niet meer en worden op straat gezet. “Wie een klein sociaal vangnet heeft, komt snel in de problemen. De eerste 3 maanden kan je terecht bij familie en vrienden, maar daarna ben je op jezelf aangewezen.”

Ook de coronacrisis heeft impact. Zo heeft Theo laatst gesproken met een cliënt die schoonmaakt in hotels. Zijn inkomsten zijn teruggelopen, omdat er minder werk is. “Mensen weten niet wat ze moeten doen om bijvoorbeeld een aanvullende uitkering te krijgen. Procedures zijn vaak te ingewikkeld.” Een andere groep die het momenteel moeilijk heeft, zijn de bagagemedewerkers op luchthaven Schiphol.

“Een gescheiden bouwvakker heeft honderden woningen helpen bouwen, maar geen eigen plek om zijn kinderen te ontvangen.”

Weer een andere factor die invloed heeft op dak- en thuisloosheid zijn problemen in de woningbouw. In Amsterdam zijn te weinig sociale huurwoningen en de wachttijden lopen op tot 15 jaar. “Ik begeleid onder anderen een trambestuurder en een kok. Deze mannen gaan na hun werk rechtstreeks door naar de nachtopvang.” Theo vertelt ook over een bouwvakker die is gescheiden van zijn vrouw. “Deze cliënt heeft honderden woningen helpen bouwen, maar heeft geen huis om zijn kinderen te ontvangen.

Verder ziet Theo het aantal thuisloze jongeren stijgen. Dat heeft te maken met de kostendelersnorm, die geldt voor volwassenen die een woning delen. Het aantal huisgenoten ouder dan 21 is namelijk van invloed op de hoogte van iemands bijstandsuitkering. In de praktijk verlaten kinderen die 21 jaar worden daarom vaak het huis. Wanneer ze geen kamer vinden, komen ze al snel op straat te staan. “Hoe mooi zou het zijn als een bijstandsgerechtigde een kamer mag verhuren aan een economische dakloze. De een verdient een extra zakcentje en de ander heeft een plek om zijn zaken op orde te krijgen.”

In contact treden met de Koffiets

Als cliëntondersteuner verricht Theo ook veldwerk. Hij zoekt daklozen op in parken en bij andere populaire ‘hangplekken’. Hij beantwoordt vragen en schakelt direct hulporganisaties in als de situatie daarom vraagt. Laatst raakte hij aan de praat met een groep daklozen. Op de vraag of iemand wat nodig had, kreeg hij een gevat antwoord. ‘Sushi vind ik wel lekker, maar een bamischijf mag ook!’ Het is gelukkig niet alleen maar kommer en kwel. Integendeel! Dak- en thuislozen zijn vaak in voor een geintje.

theo1

Theo is niet alleen actief voor de Daklozenvakbond. Wekelijk maakt hij een ronde door Amsterdam op de Koffiets. Met deze elektrische bakfiets fietst hij langs plekken waar zich daklozen ophouden. “We bieden een kop koffie en een broodje aan. In de zomer hadden we ook verkoelende ijsjes bij ons.’

De Koffiets is een project van de Protestantse Diaconie Amsterdam. “Het is helemaal niet evangelisch van aard. Zelf probeer ik de Daklozenvakbond ook niet te verkopen als ik met de bakfiets onderweg ben. De Koffiets is een project om daklozen te integreren in het Amsterdamse straatbeeld. Een middel om in contact te komen en om daklozen een stem te geven.”

“De Koffiets is een middel om Amsterdamse daklozen te integreren in het straatbeeld.”

Theo vertelt dat hij graag een gesprekje aanknoopt met een dakloze om te vragen hoe zijn dag is. “Ik hoop dat Amsterdammers dat zien en ons voorbeeld volgen. Ze horen er gewoon bij!” Om die reden nemen de vrijwilligers van de Koffiets vaak stadsgenoten mee. “Het liefst nodig ik iemand twee keer uit, want we gaan geen aapjes kijken.” Theo heeft bijvoorbeeld mensen uit zijn kennissenkring mee genomen. “We zoeken ook contact met mensen uit een compleet andere omgeving. Zo zou ik graag eens met een handelaar van de Zuidas mijn rondje fietsen.”

Voor Theo is het belangrijk dat mensen hun vooroordelen over dakloosheid laten varen. Begin een praatje, ga werken in een soepkeuken, maak dakloosheid bespreekbaar. “Om die reden vind ik Sheltersuit zo’n mooi initiatief. De Sheltersuits en Shelterbags bieden comfort en zijn een goed middel om in contact te treden. Ik heb er al een aantal mogen uitreiken. Opkomen voor daklozen? Gewoon doen!”

Youp Meek

Youp Meek 3 november 2020

doorDDV

Wereld Daklozendag

Op zaterdag 10 oktober is het Wereld Daklozendag. De Straatalliantie wil op deze dag haar ernstige zorgen uiten over de grote toename en situatie van dak- en thuisloze mensen in Amsterdam. De COVID-19 crisis heeft zichtbaar gemaakt hoezeer het hebben van een eigen veilig thuis een fundamentele basisbehoefte is. Ook heeft deze crisis zichtbaar gemaakt hoeveel dakloosheid er is in Amsterdam, terwijl de verwachting is dat deze alleen maar zal groeien als resultaat van de economische impact van deze gezondheidscrisis. Nu is het moment om met structurele en radicale oplossingen te komen om dakloosheid te voorkomen en uit te bannen. De basis daarvan is: een eigen thuis! Van daaruit kan eventuele andere ondersteuning worden geboden.

De Straatalliantie wordt gevormd door de Belangenvereniging Druggebruikers MDHG, de Daklozenvakbond en Bureau straatjurist. Dagelijks zien wij hoe groot het probleem is en wat voor enorme impact dak- en thuisloosheidsproblematiek heeft. Wij zien het aantal mensen dat te maken heeft met deze problematiek steeds meer toenemen en dat zal het voorlopig nog blijven doen.

Tijdens de zogenaamde eerste COVID-19 golf werd –uiteindelijk– alles in het werk gesteld om ervoor te zorgen dat de meeste dak- en thuisloze mensen tijdelijk noodopvang konden krijgen in onder andere sporthallen. In totaal werden er 825 extra daklozen opgevangen. Mensen die eerder onzichtbaar waren of niet in aanmerking kwamen voor opvang vanwege allerlei eisen waren opeens in beeld. Helaas betekende de versoepelingen van de maatregelen in juli ook het sluiten van de meeste noodopvangplekken. Hierdoor verdwenen veel mensen uit beeld. Ondenkbaar als je kijkt naar de toestroom van nieuwe dak- en thuisloze mensen als gevolg van de COVID-19 crisis.

Kortetermijnoplossingen gericht op het tijdelijk aanbieden van opvang kunnen een kortdurend positief effect hebben, maar zonder een radicaal andere aanpak gericht op duurzame verandering zal de situatie alleen maar verergeren en blijven we achter de feiten aan lopen. Dit signaleerden we, als Straatalliantie, al eerder en signaleren we nu met hernieuwde urgentie opnieuw.

We zien dat kortetermijnoplossingen, zoals de tijdelijke opvang in sporthallen en een schaars aantal hotelkamers, onvoldoende lijken bij te dragen aan het besef dat er langetermijnoplossingen nodig zijn en dat dit een radicaal andere aanpak vergt dan voor de COVID-19 crisis. Die aanpak faalde opzichtig en zal ook nu –zeker nu– onvoldoende zijn.  Voor deze crisis was namelijk al sprake van een grote stijging, steeds langere wachtlijsten voor de maatschappelijke opvang en een haperende doorstroom naar een eigen woning.

We zien dat de gemeente een langetermijnplan tracht te ontwikkelen, mede aan de hand van de eenmalige bijdrage van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. We hopen hier een constructieve bijdrage aan te kunnen leveren, met en voor mensen die kampen met dak- en thuisloosheidsproblematiek. Daarbij is het uitgangspunt dat het langetermijnplan moet gelden voor alle mensen die (dreigend) dak- en thuisloos zijn en in grote mate ook moet bijdragen aan voorkoming van dakloosheid. Dat betekent meer betaalbare huisvesting, meer 24-uurs opvang en meer permanente nachtopvang. Daarnaast is voldoende onafhankelijke cliëntondersteuning noodzakelijk. Structurele oplossingen in beleid en regelgeving mogen niet geschuwd worden. Voorbeelden zijn het opschorten van de kostendelersnorm en het stoppen met het gebruik van het zelfredzaamheidscriterium als uitsluitingsgrond voor ondersteuning en huisvesting. Bovendien is dakloosheid altijd in ieder geval een huisvestingsprobleem en niet altijd een zorgprobleem. Dit betekent dat een duurzaam plan op z’n minst een gedeelde verantwoordelijkheid is voor wonen en zorg.

De Straatalliantie bestaat uit de Belangenvereniging Druggebruikers MDHG, De Daklozenvakbond en Bureau straatjurist.

 

 

 

 

doorDDV

Mondkapjes verplicht

Voor onze bezoekers geldt vanaf 29 september 2020 dat u het dringende advies krijgt om een mondkapje te dragen. Als u dit niet doet kunnen we u de toegang weigeren.

doorDDV

De vooravond van een nieuwe aanpak van dakloosheid?

We staan aan de vooravond van een nieuwe aanpak van dakloosheid, hopen we. Staatssecretaris Paul Blokhuis heeft niet voor niets huis in zijn naam staan. Hij staat er ook echt als een blok voor. Herstel begint met een huis, dat weten wij al lang, maar dat basale besef dringt maar mondjesmaat door in beleid en uitvoering. Het is zeker in Corona-tijden meer dan ooit noodzakelijk. Zeker in Amsterdam met haar krapte op de arbeidsmarkt.

Nadat het CBS eind 2019 het schrikbarende nieuws dat Nederland 40.000 daklozen telt, naar buiten bracht is een sneeuwbal gaan rollen. Diverse cliëntenorganisaties en belangenverenigingen melden zich. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten liet van zich horen.

Eindelijk dringt het besef door dat dakloosheid in de basis acute woningnood is. Het vraagt om de realisatie van woningen en niet om zorgbeleid.

Op 20 april bracht de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS) een baanbrekend advies uit: Herstel begint met een huis. Eind april was er een Kamerbrief over regionale opgaven en de contouren van een plan van aanpak dak- en thuisloosheid. Staatssecretaris Paul Blokhuis stelde € 200 miljoen beschikbaar voor woonplekken met begeleiding. Nu komt het aan op de gemeenten om de plannen te concretiseren.

We dragen hier graag aan bij en zijn benieuwd hoeveel van onze mensen binnenkort onder dak zijn gebracht!

(Klik op de afbeelding voor de pdf)

Wil je meer achtergrondinformatie lezen?

In het zomernummer van het tijdschrift voor Sociale vraagstukken is uitgebreid aandacht besteed aan de nieuwe aanpak van dakloosheid.

Zo wordt het historisch perspectief geschetst door Marc Rakers en komt de positie van vrouwen beter in beeld in een bijdrage van Catelijne Akkermans, beide actief bij Eropaf!

doorDDV

De Daklozenvakbond zoekt gemotiveerde vrijwilligers

Vind je het leuk om nieuwe mensen te leren kennen en iets te doen voor mensen in een kwetsbare positie? Voor ons inloopspreekuur te Amsterdam zoeken wij 2 tot 3 nieuwe vrijwilligers voor 2 x 4 uur per week.

De Daklozenvakbond is een kleine organisatie voor en door daklozen. Wij werken met ervaringsdeskundigen. Wij bieden ondersteuning en verzorgen briefadressen. De werkzaamheden die we aan je vragen zijn divers: het uitgeven van post, een luisterend oor en het geven van ondersteuning.

Voor jouw inzet vinden wij vijf zaken belangrijk:

  1. Je bent een stevige persoonlijkheid.
  2. Je hebt affiniteit met de doelgroep: weet empathie en een luisterend oor te combineren.
  3. Je weet om te gaan met opdrachten en stelt je vragen aan onze coördinator.
  4. We kunnen op je rekenen. Je bent betrouwbaar: afspraak is afspraak, je komt op tijd komen en doet wat je zegt.
  5. Je bent niet bang voor honden.

Je moet vanzelfsprekend beschikbaar zijn tijdens onze spreekuren. Een verklaring omtrent gedrag is verplicht en wordt door ons aangevraagd, nadat we besluiten samen te gaan werken.

Je werkt onder aansturing van onze coördinator, die je inwerkt en ondersteunt bij je werkzaamheden. Wij bieden een heel leuk, bijzonder team, vrijwilligersvergoeding en reiskostenvergoeding.

Voel je je aangesproken laat het ons weten en mail je motivatie aan [email protected].

doorDDV

Coronacrisis: ‘hotels oplossing voor daklozen’

AMSTERDAM – Stel hotelkamers beschikbaar aan daklozen, adviseert de Straatalliantie het Amsterdamse gemeentebestuur. De alliantie maakt zich zorgen over de hoge concentraties daklozen in de nacht- en winteropvang. Sommige hotels willen wel.

Iedereen moet vanwege de coronacrisis zoveel mogelijk binnen te blijven en contact met anderen vermijden. Voor daklozen is dat lastig. Om al te grote concentraties van daklozen te voorkomen is er in de opvang ook nog eens minder plek.

De Straatalliantie – een samenwerkingsverband van de Belangenvereniging Druggebruikers MDHG, Bureau Straatjurist en de Daklozenvakbond – wijst erop dat de gezondheid van deze groep vaak broos is. Er is vaak sprake van een verminderde weerstand. Daklozen vormen ook nog eens een extra besmettingsgevaar als ze op zoek gaan naar alternatieve slaapplekken.

Het probleem is in de hoofdstad extra groot omdat Amsterdam als enige van de vier grote steden niet meedoet aan de ‘winterkouderegeling’. De gemeente stelt dat in die winteropvang doorgaans sprake is van grootschalige opvang. Op advies van de GGD is die nu niet 24 uur open ‘omdat je dan een grote groep mensen 24/7 binnen houdt’. Het risico op besmetting neemt dan juist toe.

Wel vangt HVO Querido op de Transformatorweg maximaal 150 kwetsbare personen op. Er zijn drie compartimenten ingericht zijn voor opvang van elk 50 personen: samen dus 150. Daarnaast wordt er niet langer in grote groepen tegelijk in de eetzaal gegeten en is er gereguleerde toegang. Voor 75 ongedocumenteerden is tijdelijk, tot 6 april, opvang in een sporthal geregeld. Het gaat hier om opvang tot maximaal 40 personen per groep. Of met deze opvang besmetting binnen de groepen enigszins kan worden voorkomen is natuurlijk zeer de vraag.

De alliantie ziet de noodzaak in van minder geconcentreerde opvang. Het voorkomen van samenscholing van grote groepen mensen is een belangrijke maatregel tegen verdere verspreiding van het virus. Een alternatief is het huisvesten van daklozen in tijdelijk leegstaande hotels. In Frankrijk en Gent gebeurt dit al.

Zijn hotels hier wel toe bereid? Volgens de Straatalliantie hebben Amsterdamse hoteliers al aangeboden kamers ter beschikking te stellen. Hotels vangen al langere tijd mensen op die in de problemen zijn geraakt, bijvoorbeeld door faillissement. NOS meldt dat in Amsterdam, maar ook in Leiden, Den Haag en Rotterdam door de gemeente structureel hotelkamers worden gehuurd om gezinnen op te vangen. Volgens het NOS Journaal is dit niet algemeen bekend omdat hotels niet te koop lopen met ‘hun bijzondere gasten’, uit angst dat ze toeristen wegjagen.

Hotels willen wel

AT5 meldt dat het Fletcher Hotel langs de A9 draaiboeken heeft liggen om het gebouw binnen 24 uur te veranderen in een zorglocatie, met 240 bedden. Ook het Okura zou bereid zijn om hulp aan te bieden, mocht dat nodig zijn. Het gaat bij deze twee hotels echter niet specifiek om dak- en thuislozen. Maar het bericht laat het zien hotels soms willen bijspringen, ook omdat ze nu vanwege de crisis helemaal geen inkomsten hebben.

Het Parool meldt dat een ‘net opgerichte stichting Spinoa’ met een kort geding dreigt als de gemeente Amsterdam niet alle dak- en thuislozen van de straat haalt. Volgens de stichting is het op straat laten van daklozen in strijd ‘met fundamentele verdragsregels’. De stichting zou zelf al twee hotels bereid hebben gevonden om daklozen op te vangen: The Neighbour’s Magnolia en Hotel Atlas. De directie van het Atlas bevestigt haar bereidheid om daklozen op te vangen.

MUG, 26 maart 2020

doorDDV

Oproep opvangcentra: plaats dak- en thuislozen in hotels

Het Rijk en gemeenten moeten dak- en thuislozen opvangen in hotels om verspreiding van het coronavirus zo veel mogelijk tegen te gaan. Die oproep doet Valente, de brancheorganisatie voor maatschappelijke opvang, aan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS). Directeur Esmé Wiegman van Valente bevestigt tegenover NRC dat er gesprekken plaatsvinden met het ministerie van VWS.

Met de oproep steunt Valente een pleidooi van de Straatalliantie in Amsterdam, een bundeling van belangenbehartigers voor dak- en thuislozen. Die schreef vrijdag in een brief aan het Amsterdamse stadsbestuur om Frankrijk en Gent te volgen, die daklozen in leegstaande hotels huisvesten: „De vrees is dat het virus genadeloos zal toeslaan bij deze groep kwetsbare burgers.” Ook Londen heeft inmiddels driehonderd hotelkamers geregeld voor dak- en thuislozen.

De zorg voor dak- en thuislozen ligt bij gemeenten. Uit een inventarisatie van NRC onder tien grote gemeenten in Nederland blijkt dat alle gevraagde gemeenten hun zorg voor dak- en thuislozen afgelopen week hebben aangepast: opvangcentra worden verkleind en overal komen isolatie- en quarantaineplekken. Van grootschalige dagelijkse opvang is in Nederland echter geen sprake.

Nederland telde in 2018 bijna 40.000 daklozen, volgens cijfers van het CBS. Dat is een verdubbeling ten opzichte van tien jaar eerder, toen Nederland bijna 18.000 daklozen kende.

doorDDV

Corona

De Daklozenvakbond zorgt in deze tijd van Corona voor haar cliënten, vrijwilligers en medewerkers. Om elkaar te beschermen nemen wij maatregelen, om het directe contact te vermijden. Juist jullie onze cliënten behoren vaak tot een kwetsbare groep waar we nadrukkelijk rekening mee willen houden.

  • Onze afspraken proberen we zoveel mogelijk via de telefoon 06-23871850 of online te doen. Zo beperken we het risico voor iedereen.

Voor de post uitgifte van mensen met een briefadres hebben we een werkwijze ontwikkelt, waardoor we zo lang als mogelijk open blijven. We werken daarom als volgt:

  • Iedereen komt een voor een binnen.
  • We geven de post aan. Zo is het mogelijk fysiek contact te minimaliseren. We doen dit door de ruimte van de post-uitgifte dicht te maken door een tafel in de deuropening te zetten.
  • Bezoekers tekenen niet meer zelf voor ontvangst van de post. Wij maken een notitie in de handtekeningenlijst.
  • Na ontvangst verlaat je het pand.

Let op!
Zijn er mensen aanwezig die hoesten, niezen, keelpijn hebben dan verzoeken we hen vriendelijk om het pand te verlaten. Dat is ook in hun eigen belang. Ben je zelf verkouden moet je hoesten, niezen of heb je keelpijn kom dan niet langs maar bel. Dan brengen we je op de hoogte van je post en noteren we je bericht.

 

We doen dit zolang de landelijke maatregelen gelden.

We wensen iedereen een goede gezondheid toe!

Het team van de daklozenvakbond